مقایسه سرکه سیب و سرکه انگور؛ کدام برای سلامت بدن و معده بهتر است؟

هر دو سرکه سیب و سرکه انگور حاوی اسید استیک هستند که طبق تحقیقات می‌تواند به کاهش اشتها و تنظیم قند خون کمک کند و از این طریق روی لاغری اثر بگذارد. سرکه سیب در سال‌های اخیر برای کاهش وزن محبوب‌تر شده و مطالعات بیشتری روی آن انجام شده است، اما این به آن معنا نیست که سرکه انگور بی‌اثر است. در واقع مقایسه سرکه سیب و سرکه انگور نشان می‌دهد که هر دو در صورت مصرف صحیح و در کنار رژیم غذایی سالم و ورزش، می‌توانند مقداری به کاهش وزن کمک کنند. سرکه سیب شاید اندکی تاثیر بیشتری در افزایش احساس سیری گزارش شده باشد، ولی سرکه انگور هم سنتی‌تر و در دسترس‌تر است. مهم‌تر از نوع سرکه، تداوم و اعتدال در مصرف (روزانه ۱-۲ قاشق غذاخوری سرکه رقیق‌شده) و رعایت سایر اصول کاهش وزن است.

برای کمک به هضم و معده، بهترین روش مصرف سرکه سیب آن است که یک قاشق غذاخوری سرکه سیب طبیعی را در یک لیوان آب ولرم حل کرده و حدود ۱۵-۲۰ دقیقه قبل از غذا بنوشید. این کار به ترشح اسید معده و آنزیم‌های گوارشی کمک می‌کند و هضم را آسان‌تر می‌نماید. برخی افراد که احساس سنگینی یا نفخ بعد از غذا دارند، با این روش مشکلشان کمتر می‌شود. اگر طعم سرکه اذیت‌کننده است، می‌توانید کمی عسل هم به آن اضافه کنید (نوشیدنی سکنجبین رقیق). توجه داشته باشید که مصرف سرکه سیب برای معده باید کاملاً رقیق‌شده و به مقدار کم باشد. مصرف سرکه غلیظ یا مقدار زیاد نه‌تنها کمکی نمی‌کند، بلکه ممکن است به مخاط معده آسیب بزند. همچنین اگر زخم معده یا ریفلاکس دارید، بدون مشورت پزشک از این روش استفاده نکنید.

متاسفانه اگر اطمینان دارید که چیزی که در سرکه می‌بینید کپک واقعی است (مثلاً لکه‌های کپک سبز، سیاه یا سفید پُرزدار روی سطح مایع)، بهترین و ایمن‌ترین کار دور ریختن آن سرکه است. خوردن سرکه کپک‌زده می‌تواند خطرناک باشد چون سموم قارچی در آن پخش می‌شوند. تلاش برای صاف کردن یا جوشاندن سرکه کپک‌زده توصیه نمی‌شود چون سم کپک (مایکوتوکسین) با این کارها کاملاً از بین نمی‌رود. پس پاسخ کوتاه این است که: اگر سرکه سیب کپک زد، آن را مصرف نکنید و دور بریزید. برای دفعات بعد، حتماً نکات بهداشتی در نگهداری سرکه را رعایت کنید تا کپک نزند.

بله، مصرف روزانه سرکه سیب به مقدار کم (مثلاً ۱-۲ قاشق غذاخوری در روز به شکل رقیق‌شده) برای اکثر افراد سالم بلامانع است و حتی عادت خوبی محسوب می‌شود. بسیاری از افراد سرکه سیب را جزو روتین صبحگاهی یا قبل از غذای خود قرار داده‌اند. سرکه کالری ناچیزی دارد و فوایدی مثل کنترل قند خون و کمک به هضم ارائه می‌کند؛ بنابراین مصرف روزانه آن مشکلی ایجاد نمی‌کند. البته حتماً سرکه را رقیق کنید و از زیاده‌روی بپرهیزید. مصرف مثلاً نصف استکان سرکه خالص به صورت روزانه می‌تواند به مرور به دندان‌ها و معده آسیب بزند. همچنین اگر بیماری خاص یا معده حساس دارید، بهتر است از پزشک سوال کنید. اما برای فرد سالم، خوردن سرکه سیب هر روز به مقدار کم و به عنوان چاشنی سالاد یا نوشیدنی رقیق، خطری ندارد.

سرکه سیب طبیعی حاصل تخمیر کند و کامل آب سیب است و معمولاً فیلترنشده و بدون افزودنی عرضه می‌شود. این سرکه ممکن است کدر باشد یا ته ظرف خود کمی رسوب و مادر سرکه داشته باشد. در مقابل، سرکه صنعتی اغلب سریع تولید شده یا از ترکیب اسیدسریک (جوهر سرکه) با آب و اسانس سیب درست می‌شود. سرکه صنعتی بسیار شفاف، بی‌رسوب و یکدست است و معمولاً قیمت ارزانتری دارد. از نظر خواص، سرکه طبیعی حاوی پروبیوتیک‌ها و آنزیم‌های مفید و کمی ویتامین و آنتی‌اکسیدان است، در حالی که سرکه صنعتی صرفاً اسید رقیق است و آن خواص جانبی را ندارد. بنابراین قطعاً سرکه سیب طبیعی از لحاظ ارزش غذایی و سلامت بهتر است. برای تشخیص، به نکاتی که در راهنمای خرید گفتیم توجه کنید: برچسب ترکیبات، شکل ظاهری (رسوب و کدورت)، بو و البته اعتبار برند. سرکه طبیعی طعم و بوی خانگی و واقعی دارد در حالی‌که سرکه صنعتی تیزی بیشتری در طعم دارد.

اعتدال شرط اصلی است. می‌توانید تقریباً روزانه یک تا دو قاشق غذاخوری ترشی تخمیری را همراه وعده‌های غذایی میل کنید. مثلاً یک روز با ناهار، روز بعد با شام. این میزان برای بهره‌مندی از پروبیوتیک‌ها کافی است و در عین حال آن‌قدر نیست که معده را اذیت کند یا نمک زیادی وارد بدن شود. بهترین حالت مصرف، همراه غذاهای اصلی به عنوان چاشنی است (نه با معده خالی، چون اسیدی است). برای کودکان بالای ۳ سال هم مقدار خیلی کم (مثلاً یک قاشق چای‌خوری) همراه غذا می‌توان داد تا با طعم آن آشنا شوند. یادتان باشد همان‌طور که سایر مواد غذایی سالم باید تنوع داشته باشند، سالم‌خوری شامل تنوع در انواع ترشی‌ها و شورها هم هست؛ می‌توانید یک روز کیمچی، یک روز ساورکرات و روز دیگر خیارشور تخمیری مصرف کنید تا طیف متنوعی از پروبیوتیک‌ها به بدن برسد.